Leve de afhankelijkheid

Geplaatst op 23 januari 2018

Al lezend kwam ik laatst een zinnetje tegen dat me enorm raakte: ‘We veroorzaken elkaar’. Het kwam uit een serie stukken onder de noemer Leve onze afhankelijkheid. Ook de woorden ‘je bent onvervangbaar’ troffen me. 

Deze zinnen kwam ik tegen in De Correspondent, onafhankelijk journalistiek platform, waar gewerkt wordt aan een Verklaring van Afhankelijkheid, als tegenhanger voor de Verklaring van Onafhankelijkheid.

Waarschijnlijk trof het me zo, omdat het vanzelfsprekendheden op zijn kop zet. We denken te leven in het tijdperk van het individu. We zijn gewend onze autonomie en zelfstandigheid te vieren: onafhankelijkheid is goed. We voeden onze kinderen ertoe op. Maar in onze samenleving is onderlinge afhankelijkheid en verbondenheid de realiteit. Werkelijk alles hangt met alles samen. Dat is zo’n  enorme realiteit dat we haar niet onder ogen zien. Daarbij helpt het niet dat we afhankelijkheid als iets negatiefs zien. Wie wil er nu afhankelijk zijn? Als ik kijk naar mezelf en naar de mensen om me heen is dat iets, dat we met alle macht proberen te voorkomen. Afhankelijkheid is echter geen keuze, het IS. En als je dat eenmaal ziet verandert je blik op de wereld, de keuzes die je maakt en hoe je in het leven staat.

Ik besef dat ik me niet kan distantiëren van de ‘grote’ wereldvragen, want ik ben en leef die vragen. Het onderscheid tussen kleine en grote vragen vervalt. Ik voel me minder alleen: we zitten in dezelfde boot. Het gaat niet meer om ‘mijn waarheid’ en ‘jouw waarheid’. Het gaat om ons leven, ons werk, onze wereld. Als ik ‘ons’ mede veroorzaak, kan ik ‘ons’ beïnvloeden. Dit inzicht nodigt uit de ingewikkelde en gelaagde patronen in het weefsel waar wij deel van uitmaken te onderzoeken en stap voor stap al doende tot verandering te laten komen. Dat vind ik een zingevend en uitdagend perspectief.

 



« terug naar alle artikelen